Zbuduj Emocje

Janek próbuje czegoś nowego

Nauka wytrwałości.

0-30 min
Poziom podstawowy
Przedszkole
jayden-tries-something-new

Zacznij

Pstryknij palcami i wyjaśnij dzieciom, jak trudno się tego nauczyć, kiedy się jest małym dzieckiem.
Zależnie od potrzeb możesz także opowiedzieć, kiedy Tobie ostatecznie udało się tego nauczyć.

  • Wyjaśnij, że wymagało to czasu i ćwiczeń.
  • Powiedz, że niektórym osobom udało się tego nauczyć przed Tobą, ale byli też tacy, którzy opanowali pstrykanie palcami później niż Ty.
  • Może ktoś pokazał Ci, jak ułożyć palce, aby pstryknięcie się udało?

Wyjaśnij dzieciom, że gdyby nie wytrwałość, byłbyś/byłabyś dziś dorosłą osobą, która nie potrafi pstrykać palcami.

Poproś, by każde dziecko opowiedziało swojemu sąsiadowi o jakiejś umiejętności, której było mu się trudno nauczyć.

Wskazówka dla nauczyciela: Skorzystaj z wszelkich przykładów własnych zdolności motorycznych lub manualnych, z którymi dzieci mogą się zidentyfikować (może to być np. wydmuchiwanie baniek, prawidłowe trzymanie ołówka, zakładanie płaszcza lub rękawiczek, przeskakiwanie przeszkód,
zanurzanie twarzy w wodzie itp.).

  • Powiedz dzieciom, że przeczytasz im historyjkę o Janku.
  • Wyjaśnij, że Janek próbuje nauczyć się czegoś nowego, ale przychodzi mu to z trudem.
  • Pokaż dzieciom ilustrację do lekcji.
jayden-tries-something-new

Przeczytaj na głos następującą opowieść:

Janek wziął głęboki wdech i wspiął się na równoważnię. Zrobił mały kroczek i zaczął się chwiać. Próbował zrobić kolejny krok, ale spadł z belki na bok i wylądował na ziemi.

Wrócił na równoważnię i stanął tak, że palce stóp miał skierowane na boki, a nie w stronę końca belki. Janek przesunął w bok lewą stopę, a potem prawą. Znów zaczął się chwiać i spadł z belki do przodu. Usiadł na trawie. Wargi zaczęły mu drżeć.

Powiedział sobie: „Nie jestem w tym dobry. To za trudne”. Łzy pociekły mu po policzkach.

Kilka chwil później do równoważni podeszła Zosia. Wspięła się na belkę, rozłożyła ramiona i zgrabnie przeszła na drugą stronę, stawiając jedną stopę przed drugą.

Janek był zdumiony. „Jak to zrobiłaś?” — zapytał.

„Dużo ćwiczyłam” — odpowiedziała Zosia. „A poza tym tata trzymał mnie za rękę, kiedy uczyłam się utrzymywać równowagę”.

„Aha” — powiedział Janek i spuścił wzrok.

„Mogłabym ci pomóc” — zaproponowała Zosia.

„No dobra, spróbuję jeszcze raz” — odparł Janek.

Wdrapał się na równoważnię i rozłożył ramiona tak, jak to wcześniej robiła Zosia. Zosia wzięła go za rękę i pomogła mu złapać równowagę. Janek zrobił krok naprzód, a Zosia szła obok. Tym razem już się tak bardzo nie chwiał. Zrobił kolejny krok, a potem jeszcze jeden. Po krótkim czasie Jankowi udało się dojść do końca belki. Był bardzo szczęśliwy!

Możesz zadać dzieciom następujące pytania:

  • Jaki problem pojawił się na początku opowieści?
  • Co Janek zrobił, żeby samemu go rozwiązać?
  • Dlaczego Janek się zniechęcił?
  • O czym Janek myślał, siedząc na trawie?
  • W jaki sposób został rozwiązany problem Janka?

Zbuduj

Poproś dzieci, aby w parach ze swoimi „kolegami konstruktorami” zbudowały model, który będzie przedstawiać, jak jedno z nich z trudem próbuje się nauczyć czegoś nowego.

Wskazówka do ćwiczenia: Jeżeli dzieci będą mieć problem z wymyśleniem tematu modelu, możesz dać im kilka przykładów, takich jak nauka gry w piłkę, huśtania się na huśtawce, jazdy na hulajnodze albo pływania. Możesz także ułatwić dzieciom zadanie i poprosić, aby zbudowały Janka na równoważni.

Zastanów się

Poproś dzieci, aby pokazały wszystkim swoje modele. Możesz zadać dzieciom następujące pytania:

  • Czy zadanie z przedstawionego modelu było trudne?
  • Jak się czuliście, próbując sobie z nim poradzić?
  • Próbowaliście cały czas czy robiliście przerwy? Poddaliście się? Poprosiliście kogoś o pomoc?
  • Jak się czuliście, gdy wam się udało?

Zastosuj

Wyjaśnij dzieciom, że na torach przeszkód ustawia się specjalne obiekty, których pokonanie nie jest łatwe. Aby dotrzeć do mety, potrzeba siły i wytrwałości.

Poproś dzieci, aby pojedynczo lub w parach z "kolegami konstruktorami” zbudowały przeszkodę.
Połącz wszystkie przeszkody tak, aby powstał tor dla Janka i Zosi.
Poproś każde dziecko, które zbudowało model, aby opisało, jak powinno się pokonywać ukazaną przeszkodę.
Poproś dzieci, aby z użyciem figurek Janka, Zosi lub innych urządziły „bieg” przez tor przeszkód. Niech reszta grupy dopinguje zawodników!

Czy zauważyliście?

Obserwacja poniższych umiejętności ułatwi Ci sprawdzenie, czy dzieci rozwijają się pod względem społecznym i emocjonalnym.

  • Dzieci potrafią wykazać pewność siebie w podejmowaniu się nowych zadań.
  • Dzieci potrafią zidentyfikować swoje myśli i uczucia.

Wsparcie dla nauczyciela

  • Dzieci będą rozumieć, że opanowanie nowych umiejętności wymaga czasu.

Maksymalna liczba dzieci: 8

  • Dzieci potrafią wykazać pewność siebie w podejmowaniu się nowych zadań.
  • Dzieci potrafią zidentyfikować swoje myśli i uczucia.
Legal NoticePrivacy PolicyCookies

LEGO, the LEGO logo, the Minifigure, DUPLO, the SPIKE logo, MINDSTORMS and the MINDSTORMS logo are trademarks and/or copyrights of the LEGO Group. ©2024 The LEGO Group. All rights reserved. Use of this site signifies your agreement to the terms of use.